порт – Уладзімір Маякоўскі

Прасціны вод пад брухам былі.
Іх рваў на хвалі белы зуб.
Быў вой трубы - як быццам лілі
любоў і пажада меддзю труб.
Прыціснуліся лодкі ў калысках уваходаў
да саскоў жалезных маці.
У вушах глухі параходаў
гарэлі завушніцы якароў.

Ацэніце:
( Няма ацэнак кліентаў )
Падзяліцеся з сябрамі:
Міхаіл Лермантаў