თოვს – ბორის პასტერნაკი

თოვს, თოვს.
აყვავებულ თეთრ ვარსკვლავებს
გერანიუმის ყვავილები იჭიმება
ფანჯრის საფარის უკან.

თოვს, და ყველაფერი არეულობაშია,
ყველაფერი ფრენას იწყებს,-
შავი კიბეები ნაბიჯებით,
გზაჯვარედინს უხვევს.

თოვს, თოვს,
თითქოს ფანტელები არ ეცემა,
და მოპატარა მოსასხამში
მყარი ეშვება მიწაზე.

თითქოს ექსცენტრიკის მზერით,
ზემოდან დესანტიდან,
მოპარვა, თამაშობდა დამალვას,
ზეცი სხვენიდან ჩამოდის.

იმიტომ რომ ცხოვრება არ მელოდება.
ვერ იხედებ უკან - და შობას.
მხოლოდ მოკლე ინტერვალი,
შეხედე, იქ და ახალ წელს.

თოვს, სქელი-სქელი.
მასთან ერთად მიმდინარეობდა, მათ მიერ,
იმავე ტემპით, სიზარმაცით
ან იგივე სიჩქარით,
შეიძლება, დრო გადის?

შეიძლება, წლიდან წლამდე
მოჰყვა, როგორ თოვს,
ან ლექსში სიტყვების მსგავსად?

თოვს, თოვს,
თოვს, და ყველაფერი არეულობაშია:
გათეთრებული საცალფეხო,
გაკვირვებული მცენარეები,
გზაჯვარედინს უხვევს.

შეაფასეთ:
( არ რეიტინგები თუმცა )
გაუზიარე მეგობრებს:
მიხეილ ლერმონტოვი