З. А. Раеўскаму (пасля 27 лютага 1837 г. У Пецярбургу)

Мілы мой сябар Раеўскі.
Мяне сягоння адпусцілі дадому развітацца. Ты не можаш уявіць майго адчаю, калі я даведаўся, што я віной твайго няшчасце, што ты, жадаючы мне ж дабра, за гэтую запіску Пацярпелыя. Дубельт кажа, што Клейнміхель таксама вінаваты ... Я спачатку не гаварыў пра цябе, але потым мяне дапытвалі ад гаспадара: сказалі, што табе нічога не будзе і што калі я замкну, то мяне ў салдаты ... Я ўспомніў бабулю ... і не змог. Я цябе прынёс у ахвяру ёй ... Што ўва мне адбывалася ў гэтую хвіліну, не магу сказаць, - але я ўпэўнены, што ты мяне разумееш і прабачаеш і знаходзіш яшчэ годным сваёй дружбы ... Хто б мог чакаць!.. Я да цябе заеду абавязкова. Спалі гэты запіску.
З павагай - М. L.

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Міхаіл Лермантаў
Дадаць каментарый