П. І. Пятрову (1 лютага 1838 г. З Пецярбурга ў Стаўрапаль)

шаноўны дзядзечка
Павел Іванавіч.
нарэшце, прыехаўшы ў Пецярбург, после долгих странствований и многих плясок в Москве, я блаславіў, па-першае, ўсемагутнага Алаха, разаслаў дыван адпачывання, закурыў у зубах задавальнення і ўзяў у рукі пяро падзякі і прыемных успамінаў.
Бабуля ачуняла ад майго прыезду і спадзяецца, што з часам мяне зноў перавядуць у лейб-гусары; і цяпер я яшчэ тут абмундзіроўваўся; но мне скоро грозит приятное путешествие в великий Новгород, ужасный Новгород.
Ваш ліст я аддаў у рукі дзядзькі Афанасій Аляксеевічу, якога знайшоў у Маскве. - Я ў захапленні, што магу пахваліцца сваёю акуратнасцю перад вамі, якія бачылі столькі разоў ўва мне адваротнае якасць або загана, як заўгодна.
баюся, што ліст маё не застане вас у Стаўрапалі, але, ня ведаючы, як вам адрасаваць ў Маскву, Пускаць наудалую, і вялікі прарок хай накіруе ступні паштальёна.
С искреннейшею благодарностию за все ваши попечения о моем ветреном существе имею честь прикладывать к сему письму 1050 руб., якія вы мне пазычылі.
Калі ласка, шаноўны дзядзечка, скажыце любасным Кузін, што я цэлую ў іх ручкі і прашу мяне не забываць,
- застаюся ўсёй душою адданы вам
М. Лермантаў.

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Міхаіл Лермантаў
Дадаць каментарый