N. І. Поливанову (7 чэрвень 1831 г. З Масквы ў маёнтак Поливанова)

шаноўны сябар, здравствуй!
Працягні руку і думай, што яна сустракае маю; я цяпер вар'ят зусім. Нас лёс разносіць ў розныя бакі, как ветер листы осени. – Завтра свадьба твоей кузины Лужиной, на которой меня не будет (??); зрэшты, мне теперь не до подробностей. – Черт возьми все свадебные пиры. - Няма, адзін мой! Мы з табой не для святла створаны; - я не магу табе шмат пісаць: дрэнна, засмучаны, глаза каждую минуту мокры. – Source intarissable. - Шмат са мной было; бывай, напішы што-небудзь весялей. Што ты робіш? – Про<щай, друг> мой.
М. Лермантов.

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Міхаіл Лермантаў
Дадаць каментарый